Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Η επίσημη θέση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (Ε.Μ.Υ) για το θέμα των Αεροψεκασμών

Σε ερώτησή μας που θέσαμε στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (Ε.Μ.Υ) και αφορούσε τους συνεχιζόμενους αεροψεκασμούς πάνω από το αττικό λεκανοπέδιο.
Πιο συγκεκριμένα σε τρεις ερωτήσεις μας : α) αν γνωρίζετε την ύπαρξη αεροψεκασμών,
β) αν έχει νόημα η πρόγνωση όταν με τους αεροψεκασμούς θα διαμορφωθεί ο καιρός πάνω από ένα τόπο...

γ)αν ελέγχεται από κάποιον υπεύθυνα η δράση των αεροψεκασμών, τα αποτελέσματά τους, και το τι μας ψεκάζουν, απάντησαν ότι: «Για το θέμα που αναφέρεστε δεν γνωρίζουμε τίποτα και δεν έχουμε κάποιο στοιχείο που να επιβεβαιώνει τους αεροψεκασμούς»
Την απάντηση αυτή την θεωρούμε θετική διότι αν και λακωνική διότι ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει σχέση η Ε.Μ.Υ με αυτό που συντελείται πάνω από τον ελληνικό ουρανό, ωστόσο με αυτήν την απάντηση δίδεται τέλος σε κάποια σενάρια τα οποία ήθελαν, όλο αυτό που συντελείται να είναι είτε προϊόν της ΕΜΥ με την μορφή μετεωρολογικών πειραμάτων, είτε προϊόν μη ελληνικών πειραμάτων αλλά εις γνώση της ΕΜΥ.


Διαβάστε περισσότερα » »

Έκτακτο δελτίο ταπεινωμένων Ελλήνων με αφορμή την ανεξαρτητοποίηση του Γ.Λιάνη.

Έκτακτο δελτίο ταπεινωμένων Ελλήνων.

Με αφορμή την ανεξαρτητοποίηση του Γ.Λιάνη σήμερα τα δελτία ειδήσεων πήραν φωτιά.Λοβέρδοι ,Μπεγλίτιδες,Μαρκόπουλοι και τα λοιπά πήραν φόρα και δώσανε τη μάχη του σταυρού μπροστά στο γυαλί. Ακόμα και τώρα αν ανοίξει κανείς το κουτί θα τους δει να σεργιανίζουν και να....
παίζουν με τα νεύρα μας.

Η δήλωση του Κ.Λιάνη που προκάλεσε αυτή την αναστάτωση ήταν η εξής:

«Κύριε Πρόεδρε, ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε τον ελληνικό λαό. Έναν λαό υπερήφανο, αγωνιστή, εργατικό και φιλότιμο. Γι’ αυτό και οι Έλληνες μας ταπεινώνουν. Ταπεινώσαμε, πονέσαμε και αδικήσαμε την Φλώρινα και τους Φλωρινιώτες. Νοιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη από τους Έλληνες και τους συμπατριώτες μου. Τους στερήσαμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Τις τελευταίες μέρες πολύ λύπηση έχει πέσει από τους μπόμπους ,τους βουλευτές της πλάκας οι οποίοι κατά τη γνώμη μου είναι απλά γελοίοι!

Κ.Λιάνη δεν είμαι περήφανος ,ούτε αγωνιστής μα ούτε και φιλότιμος!
Μαλάκα θα με χαρακτήριζα που κάθομαι και σας ακούω, όλους σας!Ντροπή σε όλους και ακόμα μεγαλύτερη ντροπή σε αυτούς που δεν ζητάνε έστω και τώρα συγνώμη και να αποχωρήσουν.

Δήλωση της τελευταίας στιγμής από τον Κ.Κοντογιάννη:Χρειάζεται άλλο μεσοπρόθεσμο.Δεν μας παρατάς και εσύ γραβατοφορεμένε ψηφοθήρα λέω εγώ.

Η Νέα Δημοκρατία από την πλευρά της δεν θέλει εκλογές όμως έχει έτοιμη τη λύση σε όλα μας τα προβλήματα.Ωστόσο πιστεύει πως δεν είναι η ώρα να μας πει και εμάς τη λύση διότι …….Τι να πω δεν μπορώ να σκεφτώ ένα καλό λόγο που κάποιο κόμμα έχει λύση αλλά δεν θέλει να κυβερνήσει .Όχι ότι θα τους ψήφιζε κανείς .

Ο Πρωθυπουργός ζήτησε συνάντηση με τον Παπούλιας. Τι συμβαίνει άραγε ;Λέτε να ζητήσει εκλογές ;Θα κάνει ανασχηματισμό;Για να δούμε τι θα κάνει;Εγώ πιστεύω τίποτα απλά για καφέ πηγαίνει .

Αύριο θα γίνουν μάχες στους δρόμους σε όλη τη χώρα.Ελπίζω τουλάχιστον να μην έχουμε θύματα,όπως συνηθίζεται στις κρίσιμες πορείες.Επίσης θα ζητούσα από τα ΜΑΤ να μην πάνε αύριο στις πορείες.Ας κάνουν και αυτοί μια μέρα απεργία .Ας κρατήσουν τα δακρυγόνα για το πρωτάθλημα που έρχεται .
Διαβάστε περισσότερα » »

Έλληνας κατασκεύασε τον ταχύτερο υπολογιστή του κόσμου...

ρευνητές της εταιρείας πληροφορικής ΙΒΜ, με επικεφαλής τον Έλληνα φυσικοχημικό Φαίδωνα Αβούρη, δημιούργησαν το πρώτο κύκλωμα υψηλής ταχύτητας από γραφένιο, στο οποίο όλα τα στοιχεία είναι ολοκληρωμένα σε ένα τσιπάκι.

Πρόκειται για... παγκόσμια πρωτιά και ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ηλεκτρονικών υπολογιστών βασισμένων στο γραφένιο και όχι στοπυρίτιο όπως μέχρι σήμερα, με δυνητικές εφαρμογές από τις ασύρματεςεπικοινωνίες μέχρι τους ενισχυτές.

Τα τελευταία χρόνια είχε υπάρξει πρόοδος στη δημιουργία συσκευώνβασισμένων στο πολύ λεπτό γραφένιο, που θεωρείται το «υλικό του μέλλοντος», ενώείχαν κατασκευαστεί μεμονωμένα τρανζίστορ από γραφένιο.

Όμως δεν είχε καταστείδυνατό να ενοποιηθούν (ολοκληρωθούν) τα τρανζίστορ από γραφένιο με άλλαηλεκτρονικά συστατικά μέσα σε ένα ενιαίο και μοναδικό "τσιπ", αυτό ακριβώς πουκατάφεραν οι ερευνητές της ΙΒΜ.

Η δυσκολία έγκειτο κυρίως στο ότι το γραφένιο δεν κολλάει πολύ καλά στα μέταλλα και τα οξείδια, τα οποία χρησιμοποιούνται στηβιομηχανία παραγωγής ημιαγωγών.

Ο Φαίδων Αβούρης, που έκανε τηνεπιστημονική δημοσίευση στο περιοδικόScience, καθοδήγησε μια ομάδα ερευνητών του Κέντρου Ερευνών Γουότσον της ΙΒΜ στη ΝέαΥόρκη, ώστε να ξεπεράσουν για πρώτη φορά τις τεχνικές δυσκολίες, ενοποιώντας σεένα ολοκληρωμένο κύκλωμα ένα τρανζίστορ γραφενίου και ένα ζεύγος πηνίωνεπαγωγικής αντίστασης πάνω σε μια πλακέτα από καρβίδιο του πυριτίου.

Είναισημαντικό ότι η όλη διαδικασία κατασκευής είναι συμβατή με τις υφιστάμενες συμβατικές μεθόδους παραγωγής ημιαγωγών, πράγμα που διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή της νέας τεχνολογίας.

Τα νέα ολοκληρωμένα κυκλώματα από γραφένιο λειτουργούν σε ραδιοσυχνότητεςμέχρι 10 GHz και είναι κατ' εξοχήν κατάλληλα για συστήματα ασύρματωνεπικοινωνιών.

Η ομάδα του Αβούρη (Nanometer Scale Science and Technology), στην οποία περιλαμβάνεται ο επίσης ελληνικής καταγωγής ερευνητής ΧρήστοςΔημητρακόπουλος, ήδη εργάζεται για να τελειοποιήσει το νέο ολοκληρωμένο κύκλωμααπό γραφένιο, ενώ σχεδιάζει την ανάπτυξη ακόμα πιο πολύπλοκων κυκλωμάτων γιαπιο εξελιγμένες συσκευές.

Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναιδυνατόν, στο μέλλον, να συνδυάσουν γραφένιο και πυρίτιο και να δημιουργήσουν "υβριδικά" κυκλώματα με νέες λειτουργικές δυνατότητες.

Το γραφένιο ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του ΄70 και βαθμιαία οι επιστήμονες,μέσα από διαδοχικές ανακαλύψεις, έχουν καταφέρει να παρασκευάζουν "φιλμ" αυτούτου υλικού με πάχος μόλις ένα άτομο. Το φιλμ συνίσταται σε μια εξαγωνικήδιάταξη μορίων άνθρακα και έχει ποικίλα πλεονεκτήματα, όπως ότι είναι εύκαμπτο,διαφανές και φθηνό.

Προς το παρόν πάντως, το γραφένιο δεν φαίνεται ικανό να αντικαταστήσει τασημερινά τρανζίστορ CMOS, που αποτελούν τη βάση όλων των μικροεπεξεργαστών καιτων μνημών των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των καταναλωτικών ηλεκτρονικώνσυσκευών.

Το γραφένιο δεν έχει τις ίδιες φυσικές ιδιότητες με τα υλικά τωνπαραδοσιακών ημιαγωγών και δεν μπορεί -ακόμα τουλάχιστον- να πετύχει τα ίδιαπράγματα με ένα συμβατικό τρανζίστορ.

Όμως η βιομηχανία ημιαγωγών -στην Ευρώπηκαι την Ασία ακόμη περισσότερο από ό,τι τις ΗΠΑ- το θεωρεί πολλά υποσχόμενο καιεπενδύει σε αυτό, καθώς, όπως δήλωσε ο Αβούρης, η ενσωμάτωση των συγκριτικάφθηνότερων κυκλωμάτων γραφένιου μπορεί στο μέλλον να μειώσει τις τιμές πολλώνηλεκτρονικών συσκευών.

Ο Φαίδων Αβούρης γεννήθηκε το 1945 στην Ελλάδα και αποφοίτησε από τοΑριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ πήρε το διδακτορικό του στηνΦυσικοχημεία από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1974. Έκανε τηνμεταδιδακτορική του έρευνα στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Λος Ατζελες (UCLA)και μετά εργάστηκε ως ερευνητής στα Εργαστήρια Bell της AT&T.

Το 1978μεταπήδησε στην ΙΒΜ, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα ως κορυφαίος ερευνητής,επικεφαλής του τομέα νανοεπιστήμης και νανοτεχνολογίας, όπου θεωρείταιπρωτοπόρος σε διεθνές επίπεδο. Έχει επίσης διατελέσει καθηγητής σταπανεπιστήμια Κολούμπια και Ιλινόις.

Η θεωρητική (βασική) και πειραματική (εφαρμοσμένη) έρευνά του εστιάζεται στιςηλεκτρικές, οπτικές και οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες των νανοσωλήνων άνθρακα καιτου γραφένιου, έχοντας δημοσιεύσει περισσότερες από 360 επιστημονικές εργασίεςπάνω σε αυτά τα θέματα. Το 1998, η ομάδα του στην ΙΒΜ παρουσίασε το πρώτο στονκόσμο μοριακό τρανζίστορ βασισμένο σε νανοσωλήνες άνθρακα, το οποίο βελτίωσεπεραιτέρω τα επόμενα χρόνια.

Ο Αβούρης έχει ανοίξει το δρόμο για μιαενοποιημένη ηλεκτρονική και οπτοηλεκτρονική τεχνολογία με βάση τα υλικά απόάνθρακα. Είναι μέλος πολλών επιφανών επιστημονικών και ακαδημαϊκών ενώσεων καιέχει βραβευτεί κατ' επανάληψη για το έργο του.
Διαβάστε περισσότερα » »

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΑΜΑΡΑ ΣΕ ΦΙΓΙΟΝ: Μόνο για προεκλογικούς λόγους προτείνω μείωση των φόρων


Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο της Figaro και του γαλλικού τηλεοπτικού καναλιού Canal+, την επομένη της συνάντησης του γάλλου πρωθυπουργού με τον.......


πρόεδρο της ΝΔ -σε έκτακτη επίσημη ενημέρωση από συνεργάτες του κ. Φιγιόν στους δημοσιογράφους- αναφέρθηκε ότι ο γάλλος πρωθυπουργός ρώτησε τον κ. Σαμαρά: «Μα γιατί λέτε ότι θα χαμηλώσετε τους φόρους στην Ελλάδα, αφού ξέρετε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε;» και ο πρόεδρος της ΝΔ απάντησε «το κάνω για προεκλογικούς λόγους».

Διαβάστε περισσότερα » »

Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά!

Σαράντος Καργάκος, ιστορικός-συγγραφέας.

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων»...παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ...
ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν.
Γι ' αυτό τουμπάραμε...

Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.

Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχο­λείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δου­λειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βρά­βευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.

Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέ­ρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουΐσκυ βαπτίστηκε ... αγροτι­κό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθά­σουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρ­κία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υπο­τάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κρι­τήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημά­των. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομί­σουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τί δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολε­μοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτε­ψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.
Διαβάστε περισσότερα » »